Tot 1969 werden de meeste
zomerkampen gemeenschappelijk gehouden. Dit was wel zo gemakkelijk voor
de organisatie, al was niet iedereen verrukt van de massaliteit:
"Jan meent, dat
een klein kamp meer sfeer bezit, terwijl Ans wat meer gezelligheid van
de anderen, zonder welke zij moeilijk kan ademen, had verwacht."
(groepsraad 1948. Schipper Vink zal in 1949 een eigen kamp houden.)
"Schipper Ravensbergen
zou dan met de overige groepen naar een bepaalde plaats willen, waar elke
groep een eigen afzonderlijk kamp heeft." (groepsraad 1949)
In 1970 brak schipper Pijttersen
met de traditie en ging met de Dorus Rijkers alleen op zomerkamp, vanwege
een trektocht uitgebreid van de gebruikelijke week naar anderhalve week.
Toen in 1973 de Abel Tasman werd opgeheven en onder de hoede van de Dorus
Rijkers weer werd opgericht, moest ook de Juliana alleen op kamp. De Abel
Tasman ging twee jaar met de Dorus Rijkers, tot zij met een nieuwe schipper
op zichzelf stond en weer op eigen kamp ging
De welpen gingen meestal
met zijn allen of minstens met een andere horde op kamp. Dit was meestal
een zomerkamp, maar in de vroegere tijd vaak ook met pinksteren.